Bayram ALTINTAŞ - Şefkat Kahramanı Anneler

ÞEFKAT KAHRAMANI ANNELERÝN KÝTABI ÇIKTI...

 
Anneciðim;
Adýnýn önüne yakýþacak kelime bulamadým. Bütün güzel kelimeleri kullansam da
seni ifade etmeye yetmez, biliyorum.
Sen benim annemsin. Dupduru imanýnla, sýcacýk duygularýnla tohumlarýmý filizlendiren topraðýmsýn.
Senin gözyaþlarýn gül tomurcuklarýna benzer.
Seherin en sakin köþesinde herkes uyurken dökülür duaya kalkmýþ yumuþak avuçlarýna.
Gözlerinden dökülen billur katreler, benim hayatýmda çiçeklenir birer birer.
Karanlýklarým dualarýnla aydýnlanýr.
Sen ki; gönül ayaðým kaymaya meylettiðinde kilometrelerce öteden bunu hissedersin.
Çünkü senin gönlün hakiki muhabbete açýktýr.
Þefkat pýnarlarýný yollarýmdan çekersen ne olur halim?!..
Ve sen anneciðim…Yemeyip yediren, giymeyip giydiren.. benim için saçýný süpürge edenim,
kokusu güzelim, çilelim…
Anne aðladýðý zaman yürekten aðlar, gönülden aðlar, yüreði cayýr cayýr yanar, hep ýzdýrap yudumlar.
Yavrusu için, bir ömür boyu gözleri çaðlayan haline gelir.
Anne; oðlu okula gider aðlar, askere gider aðlar, hasta olur aðlar, kýzý gelin gider aðlar,
bir mektup gelir aðlar.
Aðlamadýðý bir an yoktur.
Denizler gözyaþý olsaydý, dayanamaz tükenirdi.
Caným annem! Senin gözyaþlarýnýn hakký nasýl ödenir,bilmem ki’?
Þefkat dolu ‘Anne Yüreði’  Yaradan’ýn hediyesidir sana, anne!  .............................................................................................................................................

Ayný kaderi paylaþan Peygamber Annelerinden  dersler çýkarmak için,

Peygamberimizin dilinden  annelere dair müjdeleri duymak için,

Asr-ý Saadet’in ve Çanakkale’nin kahraman annelerini bilmek  için,

Anneye dair,  Ýbretli öyküleri okumak ve paylaþmak için,

 Temel köþe taþý olacak yazýlarla, hayatýnýzý deðiþtirmek için,Annenize , babanýza 

ve çocuklarýnýza karþý sevginizi arttýrmak için,

... ve daha fazlasýný öðrenmek için,

Þefkat Kahramaný Anneler... Kitabý;
Sizi ve sevdiklerinizi mutlu etmeye yeter... "

Ben annemi nasýl sevmem ki; o,beni bir müddet karnýnda,uzun bir zaman da kucaðýnda, ölünceye kadarkalbinin þefkat köþesinde taþýmýþtýr.Ona saygýsýzlýk göstermekten daha aþaðýlýk bir þey bilmiyorum. "
Abdurrahman CÂMÎ (K.S.)        

Anneler layýk mýdýr aðlamaya? Anneler layýk mýdýr hor görülmeye?
Anneler layýk mýdýr evlatlarý tarafýndan dövülmeye, öldürülmeye?      

 Bu sarularý uzatmak mümkündür ama bu ve bunun gibi birçok soruya elbette ki “evet” diyemeyiz.      

 Çünkü:    O anneler ki, Peygamberleri dünyaya getirmiþtir.     

  O anne ki, âlemlere rahmet olarak gönderilen Hz. Muhammed (s.a.v.)’i dünya’ya getirmiþtir.      

 O anneler ki, Ýslam’ýn ilk þehidi ünvanýný almýþtýr.      

O anneler ki, nice Ýslam hükümdarlarýný, komutanlarýný ve gönül erlerini dünya’ya getimiþtir.     

 O anneler ki, Çanakkeler geçilmez diyen nice kahraman mehmetcikleri ve önce vatan
diyen analarý dünya’ya getirmiþtir.       

 O anneler ki, Ýslam’ýn geliþmesini saðlamýþ ve bu günkü noktaya gelmesine sebep olmuþtur.     

  Anneyi memnun ve hoþnut etmekle ancak Cennete gidilebileceði bir gerçek iken,
neden anneler gözyaþý döker ve döktürülür?

Neden anneler sevilmez ve hor görülür?  Bizler için olmadýk cefaya ve sýkýntýlara dayanan                                            ve bütün sorluklara göðüs geren annelerimizin hakkýný nasýl öderiz?    

Hz. Muhammed (s.a.v) zamanýnda anasýný sýrtýna alarak kan-ter içerisinde ona                                          Kabe’yi tavaf ettiren bir delikanlýnýn;      

“Yâ Rasulullah, bu halimle anama olan hakkýmý ödemiþ oldum mu?” diye sormasý üzerine,      

Peygamber Efendimiz þöyle buyurmuþtur:      “- Hayýr, onun seni karnýnda taþýrken duyduðu bir acý,                    doðum anýnda hissettiði bir tek sancýnýn hakkýný bile ödemiþ sayýlamazsýn.”       

 Bugün ise, evlatlarýmýz mutsuz, umutsuz  ve de kötü alýþkanlýklarla  yoðrulmaktadýr.                                                 Hem de  bütün maddi imkânlara sahip olmalarýna raðmen  yine de huzursuzdurlar.                                            Çevremize baktýðýmýz  zaman göreceðiz ki; kimisi oðlundan þikayetçi, kimisi de kýzýndan.    

   Baþýmýza gelen bu huzursuzluklarýn ve sýkýntýlarýn  sebebini de gelin Allah Rasulü’nden dinleyelim:     

“-Allah dilediði her günahýn cezasýný kýyamet gününe tehir edebilir. Ama ana-babaya isyanýn, karþý gelmenin,
hakaret etmenin ve onlarý dövmenin cezasýný sahibine mutlaka ölümünden önce, bu dünyada verir.”                            Bugün televizyon ekranlarýndaki ve diðer basýlý yayýnlardaki haberlerde anne ve evlat arasýndaki uçurumlarýn
ne kadar korkutucu olduðunu görmekteyiz.
Anne ve evlat arasýnda her geçen gün uçurumlar gittikçe büyümektedir. Bunun sonucunda da                                anne ve evlat arasýnda insanýn insanlýðýndan utanacaðý olaylarýn ortaya çýkmasýna sebep olmaktadýr. 

Bunun da sebebi; çocuklarýn ilkokulu olan aile okulundan uzak bir þekilde yetiþmeleridir.
Bu olumsuz ve sorumsuz bir þekilde yetiþmelerine; eðitim kurumlarýný, çevreyi, görüntülü ve yazýlý basýný                        da katarsak bugünkü anne-baba-evlat arasýnda ki, insanýn kanýný donduran ve insanýn insanlýðýndan                 utanacaðý tablolarý görmek  hiç de sürpriz deðildir.    

 Hayatýn içinde öyle ane ve babalar var ki, bir sorsanýz bin ah! Ýþitirsiniz.                                                                           Annelerimiz gözyaþý dökmeye ve horlanmaya layýk deðillerdir. Onlar, bunlarý hak etmemektedir.
Bizler anne ve babalarýmýza karþý gösterdigimiz hoþgörü, ilgi ve þefkatlerimiz nisbetinde ancak Cennet’e gidebileceðiz.          Güzeller Güzeli Sevgili Peygamberimiz buyurdu ki:    

“Ana-baba, cennet kapýlarýnýn tam ortasýdýr.      Ýnsaný Cennete ulaþtýracak en iyi þey, ana-babaya iyilik etmektir.”       Ununmayalým ki, birgün biz de onlar gibi olacaðýz ve evlatlarýmýzdan sevgi ve þefkat bekleyeceðiz.    

Yüce Yaratýcý, ana-baba hakkýný o derece korumuþtur ki zâtýna yapýlacak görevden sonra, ibâdet ve itâatten sonra
hemen ana-baba hukukuna riâyet edilmesini emir buyurmuþtur.     

 Bütün þeriatlerde bu emir vardý. Hazret-i Musâ’ya verilen o meþhur  oniki emrin içinde yine                                       ana-babaya saygý ve hürmet yer almýþtý.
Bu görev her dinde mukaddes sayýlmýþ her peygamber tarafýndan ümmetlere hatýrlatýlmýþtýr.                                           Rabbimiz celle celâlüh buyurdu:     “Rabbin þunu da emretti; O’ndan baþkasýna ibâdet etmeyin;                            anne ve babaya da iyilikte bulunun Onlardan biri veya her ikisi  senin yanýnda ihtiyarlýk çaðýna eriþecek olursa,        onlara sakýn “Öf bile deme, onlarý azarlama, onlara güzel söz söyle.     

 “Onlara merhamet ve tevâzu kanadýný ger ve de ki: Ey Rabbim, nasýl onlar beni küçükken besleyip büyüttülerse,
Sen de onlara öylece merhamet buyur.”     

 Ýnþallah bu çalýþmayla;  Cennetimiz olacak anne ve babalarýn, daha mutlu ve huzurlu olmasýna ve de yüzlerinin gülmesine vesile olabilirsek  ne mutlu bizlere...

Yorumlar: